Vriendschap. Blog

De mens is een sociaal “dier”. Contacten met soortgenoten zijn belangrijk. Als die niet voorhanden zijn, zijn ‘zelfs’ dieren beter dan alleen zijn. Er zijn vele situaties bekend waarin mensen onbarmhartige situaties overleefden door de steun van anderen. In gevangenissen bijvoorbeeld vertelden mensen die in een isoleercel hadden gezeten dat de briefjes van medegevangenen die stiekem werden door gegeven hetgeen was wat ze op het been hield. Zonder deze briefjes dreigden ze ‘gek’ te worden en verloren ze de wil om te (over)leven. Dat gaat ver, hè? Ik weet nog dat ik als puber lange tijd dacht: “zet mij maar op een onbewoond eiland, ik vermaak me wel. Misschien een paar boeken erbij of een paard, maar ook zonder red ik me wel” ……

Vriendschappen zijn dus nodig om te overleven, zou je kunnen zeggen. Het is belangrijk voor je gezondheid en gevoel van welzijn. De meeste mensen hebben één of enkele vrienden. Sommige hebben daaromheen een (groot) sociaal netwerk. Het gaat me er hier niet om wat je vrienden noemt, of kennissen of bekenden. Het gaat er ook niet om of je veel vrienden hebt. Het gaat om de betekenis van vriendschap.

Ik kan me nog goed herinneren dat ik vroeger, de laatste jaren van de middelbare school, deel uit maakte van een vriendengroep. We brachten veel tijd samen door, tijdens en na schooltijd. In mijn beleving maakte ik slechts korte tijd deel uit van deze groep. Hooguit twee jaren, geloof ik. Het was een relatief kleine club jongens en meiden. Ik voelde me goed in deze groep. Ze namen me serieus, veroordeelden me niet en ik voelde me niet alleen als ik met hun samen was.

In deze groep was een hele speciale jongen. Hij gaf me ook nog het gevoel dat ik het waard was om mee om te gaan. Zelfs als de rest van de groep niet kon, vond ik het heerlijk om alleen tijd met hem door te brengen. We hadden geen verkering, het was oprechte vriendschap. Bij hem voelde ik me veilig, geborgen zelfs. Ik heb me vaak in mijn leven alleen gevoeld, mijn hele kindertijd en het grootste deel van mijn puberteit. Totdat ik deze vriendschap kreeg.

Toen de scholen gewisseld werden en er andere keuzes gemaakt werden om te gaan studeren of een andere beroepsopleiding te gaan volgen, zag ik deze groep vrienden niet meer. We zijn allemaal een andere kant op gegaan, denk ik. Ik heb geen idee wie nog met wie contact heeft gehouden en of er nog vriendschappen zijn gebleven. Ik weet wel dat ik deze periode koester en met liefde terug denk aan die jaren. En vooral aan mijn beste vriend.

Heel soms zie ik hem nog wel eens voorbij komen, op Facebook of in het echt. Dan maakt mijn hart een sprongetje van dankbaarheid. Dankbaar omdat hij me heeft laten ervaren en voelen wat vriendschap is en wat onvoorwaardelijk inhoud. Vriendschap; het heeft voor mij het leven beter gemaakt, mijn gezondheid en welzijn vergroot en mij uit mijn gevoel van alleen-zijn gehaald. Dat onbewoonde eiland hoeft van mij nu niet meer, liever niet zelfs!

 

Door Isabella Kümmerlen van Equisabella Coaching©

Dit artikel mag je gebruiken voor tijdschriften en websites…

….en het kost niets! Het enige dat ik je vraag is om de volgende tekst toe te voegen aan het artikel (met een werkende link naar mijn website): “Door Isabella Kümmerlen van Equisabella Coaching”.